سر خط خبرها:
«فکرشهر» گزارش می دهد:

«شلختگی» در آموزش و پرورش دشتستان/ از فعالیت های غیر قانونی تا معامله و دلالی

به گزارش فکرشهر، بر اساس آن چه مدیران مهدها و پیش دبستانی های برازجان می گویند و بازدیدهای میدانی نیز آن را تایید می کند، مهدهای کودک و خصوصا پیش دبستانی ها در دشتستان، حال و روز خوشی ندارند؛ افزایش کمیت، کاهش کیفیت، نداشتن اطلاعات، تجربه و علم لازم برای داشتن مهد و پیش دبستانی و امور تربیتی کودکان و...، چند سالی است که در این مراکز رواج یافته و حالا هم که گفته می شود پای دلالان به برخی از این مراکز غیر دولتی باز شده است...

فکرشهر ـ آذر حسینی: اکنون دیگر همگان می دانند که تربیت کودک باید از زمان جنینی و حتی قبل از ایجاد نطفه، آغاز شود و نه تنها علم این را ثابت کرده، بلکه روایات متعددی هم در این باره، در  دین و شرع ما مسلمانان و شیعیان وجود دارد که بر همین امر تاکید و دلالت می کند؛ تا جایی که امامان معصوم (ع)، حوادیث بسیاری پیرامون زمان و مکان ایجاد نطفه و قبل و بعد از آن، و حتی این که زن باردار چه بخورد و چه کند و چه نکند و پدر چه رفتاری داشته باشد و... دارند که دسترسی به آن ها، این روزها، با یک جستجوی ساده در اینترنت هم امکانپذیر است.
 در باب تربیت فرزند پس از تولد نیز، فراوان حدیث داریم که از جمله ی مشهورترین آن ها، سخن اميرمومنان على عليه السلام است که می فرمایند: «كودك هفت سال تربيت مى شود؛ هفت سال ادب مى آموزد؛ و هفت سال به كار گرفته مى شود»؛ روانشناسان، اهمیت این 7 سال اول زندگی که پیامبر اسلام آن را سن «سیادت» تعبیر کرده، این گونه توضیح داده اند که «شخصیت فرد در 5 سال اول زندگی شکل می گیرد». آن ها می گویند: «کودک در 5 و 6 سالگی، نسخه کوچکی از جوانی است که بعدها خواهد شد». 
توجه به همین نکات اندک، اهمیت این دوره از زندگی و تربیت و تاثیر این سال ها در زندگانی انسان را نشان می دهد؛ سال هایی که در این روزها در ایران، ساعات زیادی از آن در مهدهای کودک و البته پیش دبستانی های غیر انتفاعی و غیر دولتی سپری می شود.
مراکزی که در هفته های گذشته پیرامون آن ها در دشتستان، حرف و حدیث های زیادی بوده و هنوز هم ادامه دارد.

مجوزهای غیر قانونی و معامله و دلالی برای دانش آموز
به گزارش فکرشهر، بر اساس آن چه مدیران مهدها و پیش دبستانی های برازجان می گویند و بازدیدهای میدانی نیز آن را تایید می کند، مهدهای کودک و خصوصا پیش دبستانی ها در دشتستان، حال و روز خوشی ندارند؛ افزایش کمیت، کاهش کیفیت، نداشتن اطلاعات، تجربه و علم لازم برای داشتن مهد و پیش دبستانی و امور تربیتی کودکان و...، چند سالی است که در این مراکز رواج یافته و حالا هم که گفته می شود پای دلالان به برخی از این مراکز غیر دولتی باز شده است.
به گزارش فکرشهر، کم تر از یک ماه پیش، نشستی بین مدیران مهدها و پیش دبستانی ها در برازجان و دشتستان با مسوولین استانی و شهرستانی مرتبط به این مراکز، برگزار شد تا به اعتراضات برخی مدیران این مراکز و مشکلاتشان رسیدگی شود؛ نشستی جنجالی و پر حاشیه که در انتهایش قول داده شد به شکایات معترضین رسیدگی شود، ولی این موضوع نه تنها تا به امروز رسیدگی نشده، بلکه گفته می شود تعدادی از این معترضین و مدیران مهدها و پیش دبستانی ها را نیز برای بازخواست به حراست های ادارات مختلف، از جمله آموزش و پرورش، کشانده است؛ نشستی که در آن زمان به دلیل موارد و اسامی مطرح شده و قول های داده شده، رسانه ای نشد؛ ولی اکنون با گذشت زمان و مشخص شدن ابعاد تازه ای از این امر، لزوم رسانه ای شدن آن احساس می شود.
اما در آن نشست جنجالی که به گفته ی حاضران، «خیلی از مدیران ترسیده و در آن شرکت نکرده بودند»، چه مطرح شد که حواشی بعدی آن تهدید برخی معترضین تا حد «تمدید نشدن مجوز» پیش رفت؟
یکی از مدیران حاضر در آن نشست که در مصلای نماز جمعه برازجان؛ با حضور نماینده بهزیستی استان، نماینده بهزیستی دشتستان، نماینده آموزش و پرورش دشتستان، نماینده فرمانداری، نماینده اماکن و برخی دیگر از افراد مرتبط؛ برگزار شد، به تعداد زیاد پیش دبستانی ها و آمادگی ها در دشتستان و برازجان اشاره کرد و گفت: مجوز مهدهای کودک را بهزیستی صادر می کند و مجوز پیش دبستانی ها را آموزش و پرورش؛ بهزیستی نیازسنجی می کند و بر اساس آمار خانه های بهداشت از تعداد بچه های زیر 7 سال آن محله و منطقه، مجوز مهد کودک می دهد، ولی آموزش و پرورش این کار را نمی کند و بر اساس کل جمعیت منطقه مجوز می دهد؛ از پیرمرد را حساب می کند تا بچه های شیرخوار را و می گوید مثلا این محله 10 هزار تا جمعیت دارد و بر همین اساس 4 تا 5 مجوز می دهد در حالی که ممکن است همه ی بچه های آن محل 40 نفر بیشتر نباشند.

ابهام در روند صدور مجوزهای آموزش و پرورش
وی اضافه کرد: مجوزهای بهزیستی خیلی قانون مدارتر از آموزش پرورش صادر می شود، ولی آموزش و پرورش معلوم نیست چگونه مجوز صادر می کند؛ آن هم به این تعداد زیاد؟! بهزیستی برای دادن مجوز سختگیری بیشتری می کند و حتی تست روانشناسی می گیرد، اما در آموزش و پرورش این گونه نیست؛ حتی طبق قانون، برای داشتن مجوز باید حداقل لیسانس داشت، اما افرادی هستند که تازه دانشجو شده اند و یا اصلا دیپلم دارند و از آموزش و پرورش مجوز گرفته اند و دارند کار می کنند ولی ما که برای مجوز یا ارتقا می رویم، می گویند نمی شود!!
مدیر دیگری گفت: در برازجان، 45 مهد کودک مجوزدار و 52 پش دبستانی داریم و هنوز هم دارند مجوز می دهند در حالی که ده ها مرکز بی مجوز هم داریم و اصلا این را در نظر نمی گیرند که برازجان ظرفیت این همه مهد و پیش دبستانی را ندارد.
وی توضیح داد: متاسفانه در مهدها و پیش دبستانی ها به جای این که تربیت بچه ها را در نظر بگیرند، موارد دیگری را مد نظر قرار می دهند؛ هر کسی پیش دبستانی باز می کند و چند تا بچه می روند آن جا و بعد هم مدیران مدارس سر آن بچه ها با هم معامله می کنند. یک مدیری می گوید اگر تو بچه های پیش دبستانی ات را برای من فرستادی من اینقدر به تو پول می دهم و... و در واقع موارد اقتصادی فدای اصول و امور تربیتی شده است.
مدیر پیش دبستانی دیگری هم با تایید سخنان همکارش، گفت: در برخی موارد، چون مدیر مهد یا پیش دبستانی، از سوی مسوول یا نهاد خاصی معرفی شده و آن مسوولین هم فشار می آورند، بدون در نظر گرفتن استانداردها به آن ها مجوز می دهند.

بی تدبیری مسوولان و ورشکستگی پیش دبستانی ها
وی، به تشریح تفاوت کار فرهنگی و اقتصادی هم پرداخت و گفت: هر مرکز، حداقل ۶۰ میلیون تومان هزینه کرده و با این روند مجوز دادن و توجه نکردن به مسایل مربوط به مجوز دادن ها، در حال ورشکستگی هستند و بنا به همین بی تدبیری ها، ۶ پیش دبستانی تاکنون ورشکست شده اند.
وی خطاب به مسوولین حاضر ادامه داد: چرا باید در سال، 2 تا 3 مرکز ورشکسته داشته باشیم و در عین حال، در سال 5 تا 6 مجوز جدید هم صادر شود و یا حتی بدون مجوز شروع به کار کنند؟ مسوولین به جای این که جلوی بی قانونی ها را بگیرند می گویند خب مراکز بدون مجوز بیایند درخواست دهند تا به آن ها مجوز دهیم که سر و صداها بخوابد! حداقل بگذارند وقتی مهد یا پیش دبستانی ورشکست شد، به جایش مجوز بدهند نه این که مجوز دهند تا بقیه ورشکست شوند. 

تخلفات گسترده در مراکز آموزشی و معامله!
وی ادامه داد: خدا شاهد است که در برخی مراکز سر بچه های مردم به جای این که کار تربیتی کنند، دارند معامله می کنند! برخی به جای این که دغدغه ی تربیتی برای بچه ها داشته باشد، فکر منافع اقتصادی هستند؛ تا جایی که یکی از مادران بچه ها به یکی از مدیران گفته: «می صرفد من طلاهایم را بفروشم و مهد بزنم؟» این تفکرات دارد وارد مهدها و پیش دبستانی های ما می شود و هیچ مسوولی هم پیگیر نیست و حتی خودشان آن را بدتر هم می کنند.
یک مدیر دیگر هم ضمن تایید تخلفات صورت گرفته در برخی مراکز پیش دبستانی و مهدکودک، به خانه های بازی اشاره کرد و گفت: تخلفات و مشکلات ما زیاد است ولی کسی نیست که رسیدگی کند؛ مثلا خانه های بازی که مجوزشان را شهرداری می دهد و می بینیم که در جلسه هیچ کس از شهرداری هم حضور ندارد؛ ما این خانه های بازی را داریم که باید بچه ها را ساعتی نگه دارند ولی شاهدیم که بچه ها را با سنین 6 ماهه تا بزرگ سال 6 تا 7 ساله، نگه می دارند و اصلا به این فکر نمی کنند که این بچه گناه دارد؛ و یا مهدهایی که مجوز نگهداری زیر سه سال را ندارد ولی شیرخواره نگه می دارند؛ در برخی پیش دبستانی ها هم، کودکان زیر 5 و 6 ساله را می پذیرند.

از پذیرش بی مجوز و مختلط بچه ها تا حمایت یک ارگان خاص از مسوولان یک مرکز آموزشی خاص
در این میان، اما همه ی مدیران حاضر در نشست، به تاسیس مرکزی در برازجان هم اعتراض داشتند که در یکی از محلات خوب این شهر و با حمایت یک نهاد امنیتی و با شعار کمک به محرومین احداث شده و البته بدون مجوز در حال ثبت نام و تبلیغ است.
آن ها گفتند: در کنار تمام این مراکز غیر قانونی، الان یک مرکزی دارد کار می کند که گفته می شود در سایر نقاط کشور هم شعبه دارد و از شیرخواره تا ششم دبستان را می پذیرد، در حالی که در بوشهر که مرکز استان است و جمعیت و تعداد بچه هایش بیشتر است، به آن مجوز نداده اند، ولی در برازجان چون از طرف ارگانی خاص حمایت می شده، اجازه داده اند مرکزش را راه بیندازد؛ و این در حالی است که این مرکز مجوز ندارد و آمده بین دو تا مرکز دیگر، در یکی از محلات خوب برازجان، بدون مجوز، ساختمان زده و دارد تبلیغ و عضوگیری می کند؛ وقتی اعتراض کردیم هم گفتند که می خواهند کار فرهنگی کنند و امتیازات خاصی می خواهند بدهند از جمله سرویس و غذا و...؛ این در حالی است که موقع ثبت نام در پیش دبستانی اش، شهریه ی 3 میلیون تومانی می گیرد؛ ولی ما مراکزی داریم که شهریه اش یک میلیون و 300 هزار تومان است ولی یک میلیون تومان شهریه می گیرد و اگر می خواست 1 میلیون و 300 بگیرد، می توانست سرویس رایگان هم بدهد.
یکی از مدیران این گونه ادامه داد: این مرکز هزینه ی چند برابری هم موقع ثبت نام می گیرد و هنوز مجوز ندارند و این در حالی است که اگر هر کس دیگری بود، می گفتند حق نداری حتی تابلو ات را بالا ببری! خب اگر قرار است آن ها کار فرهنگی کنند و برای محرومین هستند، می توانند بروند در محلات پایین شهر!
وی اضافه کرد: اگر خدمات این مرکز رایگان است که باید بروند به محله ی بی بضاعت و محرومی که هیچ مهد و پیش دبستانی در آن نیست. ما محلاتی داریم که درآمد خانوارها در آن خیلی پایین است و هیچ مهد و پیش دبستانی در آن ها نداریم در صورتی که این مرکز، شهریه هم می گیرد!! 

مدیر دیگری اضافه کرد: علاوه بر این، قرار است این مرکز از شیرخواره تا دبستان را پذیرش کند ولی در این باره هم قانون را رعایت نکرده و ضمن این که مجوز ندارد، بابت این موضوع هم کسی به آن ها تذکر نداده است.
وی توضیح داد: طبق قانون، شیرخوارگاه، مهد کودک، پیش دبستانی و دبستان باید از هم جدا باشند، همچنین، دختر و پسر باید از هم جدا باشند و نمی توانند مختلط باشند و حتی در یک مکان به صورت چرخشی نمی توانند باشند؛ یعنی از یک ساختمان نمی توانند یک شیفت برای دختران و یک شیفت برای پسران استفاده کنند؛ ولی در این مرکز جدید، حتی این قانون هم رعایت نشده و دارد مختلط ثبت نام و پذیرش می کند، چون تحت حمایت یک نهاد خاص است و از طرف آن ها نامه آورده است! 
بانوی دیگری که مدیر یکی از مراکز چند ستاره و موفق شهر است، نیز سخنان همکارش را این گونه ادامه داد: این مرکز آمده درست وسط دو مرکز دیگر ساختمان گرفته؛ وقتی هم مدیران آن دو مهد دیگر اعتراض کرده اند و گفته اند که ما 7 ـ 6 سال است آن جا هستیم و سابقه داریم و...؛ گفته اند اگر ناراحتید، بلند شوید!! برای توجیه هم می گویند مرکز ما در راستای منویات مقام معظم رهبری است؛ در حالی که مطمئنا ایشان راضی نیستند که عده ای از مردم ضرر کنند و ورشکست شوند.
یکی دیگر از حاضرین نیز گفت: آن ها در تبلیغشان نوشته اند «بر اساس اخلاق»، مگر سایر مراکز بر اساس بی اخلاقی هستند؟ 
وی ادامه داد: درباره مجوز آن مرکز، در شورا صحبت شد، اما مجوز صادر نشد، پس چرا در حال تبلیغ هستند؟ شورای صدور مجوزها، در آموزش و پرورش تشکیل شد و رای گیری شد، ولی یک هفته بعد، اعضای منتخب عوض شدند و وقتی پرسیدیم گفتند صلاحیت نداشته اند! خب چرا اول نگفتید و چرا باز نگفتید رای گیری کنیم و خودتان هر کس را خواستید گذاشتید؟!

مسوولین حاضر در نشست چه گفتند؟
به گزارش فکرشهر، آن چه در گزارش فوق آمد، تنها بخشی از مطالب مطرح شده در آن نشست بود؛ مطالبی که البته برخی از آن ها با پاسخ هایی از سوی مسوولین مربوطه نیز مواجه شد؛ به طور مثال، مهدی که مسوول مدارس غیر انتفاعی آموزش و پرورش دشتستان است و به عنوان نماینده در آن نشست حضور داشت، قول داد موارد مطرح شده را پیگیری کند. 
نماینده بهزیستی استان نیز پیرامون اعتراض به مهد کودک های بی مجوز گفت که «خودش، نامه ی مهدهای بدون مجوز را به اماکن استان داده و امسال هم هنوز، نامه مهدهای بدون مجوز به دستشان نرسیده»؛ وی درباره شهریه ی مهد کودک ها هم گفت: شهریه مهدها از کانون توسعه مهدها و از سازمان کشور صادر می شود و اینجور نیست که هر مهدی هر چقدر خواست بگیرد؛ مهدها با این شرایط در حال ورشکستگی هستند و اگر قرار است جایی خدمات رایگانی ارایه دهد و هزینه آن را نهاد دیگری بدهد، نباید باعث نابودی بقیه شود؛ اگر هم قرار بر خدمات رایگان است و پتانسیل دارد، برود در مناطق محروم که افراد نیازمند هستند.
وی اضافه کرد: خانه های بازی، قانونا می توانند دو ساعت در روز کودکان را برای بازی نگهدارند، اما خانه هایی هستند که از صبح تا ساعت دو ظهر بچه ها را نگه می دارند و در کنارش ظاهرا خدماتی نیز ارایه می دهند و وقتی ما برای بازدید می رویم، اجازه ورود به ما نمی دهند و می گویند به شما ربطی ندارد، چون زیر نظر شما نیستیم و خواهش دارم که اماکن به این امر ورود کند.

نماینده بهزیستی دشتستان نیز با اشاره به مرکز مورد بحثی که از شیرخواره تا ششم دبستان را ثبت نام می کند، گفت: این مرکز، زیرمجموعه ارگان خاصی است و وقتی برای مجوز آمدند، گفتیم باید نظارت کنیم؛ گفتند اجازه نمی دهیم و به همین دلیل مجوز نگرفتند و حالا بدون مجوز در حال فعالیت هستند.
وی اضافه کرد: اگر آموزش و پرورش نیازسنجی می کند، پس این که دیوار به دیوار مراکز مجوز مرکز جدید صادر کند، قانع کننده نیست.
نماینده اماکن نیز در آن نشست، گفت که هیچ نامه ای درمورد این مسایل به دستشان نرسیده و توضیح داد: هر نامه ای به ما برسد، برخورد می کنیم و با هیچ کس تعارفی نداریم و پلمپ می کنیم. لطفا پیگیری کنید؛ شاید نامه در اماکن استان مانده و به ما نرسیده است.
وی اضافه کرد: ما که نمی توانیم به همه مغازه ها و نهادها مراجعه کنیم و درخواست مجوز کنیم؛ باید گزارش به ما داده شود تا پیگیری کنیم!
به گزارش فکرشهر، در پایان آن نشست مقرر شد که نظارت بر مهدها و پیش دبستانی ها بیشتر شده و با بدون مجوزها برخورد شود و مشکلات مطرح شده، بررسی و پیگیری گردد.

تهدید مدیران معترض و احضار به حراست
سه هفته پس از آن نشست، با برخی مدیران مراکز حاضر در آن نشست تماس گرفته و روند کار و رسیدگی به اعتراضات و مشکلاتشان را جویا شدیم؛ اما این تماس ها هر قدر بیشتر شد، نتایج غیر قابل باورتری به همراه داشت.
یکی از آن مدیران به «فکرشهر» گفت: نمی دانید بعد از آن جلسه چه بر سر ما آوردند؟! از حراست آموزش و پرورش تماس گرفتند و برخی مدیران را تهدید کردند که دیگر مجوزتان را تمدید نمی کنیم! چرا به چنین جلسه ای رفته اید و چرا این حرف ها را زده اید؟ این که در آن جلسه دیدید همه ی مدیران مهدها و پیش دبستانی ها حاضر نبودند هم به خاطر ترس از همین مسایل بود و دیدیم که ترسشان هم درست بود.
وی ادامه داد: مسوولین به جای این که مشکلات پیش دبستانی ها و مهدها را حل کنند، هر روز دارند مشکلات را افزایش می دهند؛ تا اعتراض می کنیم هم تهدید کرده و یا لج می کنند.
مدیر دیگری هم با بیان این که حضور مسوولین در آن نشست هم به خاطر حضور خبرنگاران بود، گفت: مسوولین بهشان برخورده بود که چرا جلسه را برگزار کرده اید؟ مخصوصا مسوولان آموزش و پرورش دشتستان؛ در حدی که گفتند ما دیگر مجوزهای شما را تمدید نمی کنیم، به جای این که مشکلات را پیگیری کنند؛ علت این که از آموزش و پرورش شهرستان و بهزیستی استان در آن جلسه آمدند هم حضور خبرنگاران بود؛ البته ما از مسوولان آموزش و پرورش استان هم دعوت کردیم و آن ها البته از حضور خبرنگاران هم استقبال  کردند ولی در نهایت به جلسه نیامدند.
او ادامه داد: ما یک سری از مشکلاتمان را برای استان بردیم، آن ها باورشان نمی شد که ما چنین مشکلاتی داشته باشیم! 
مدیر دیگری که حتی از فرمانداری هم می خواست که به مساله ورود کند، و تذکر دهد تا آموزش و پرورش کیفیت را فدای کمیت نکند، اضافه کرد: خیلی مشکلات هست ولی کسی گوشش بدهکار نیست؛ اعتراض هم که می کنیم، به حراست احضارمان می کنند.
وی ادامه داد: بعد از آن جلسه، متاسفانه بهزیستی هم روند کار آموزش و پرورش را دیده و کم کم دارد با آن ها همراه می شود؛ روی مهد کودک های بدون مجوز که اعتراض می گذاریم، کارشان بهتر پیش می رود و بهشان مجوز می دهند به جای این که از کارشان جلوگیری به عمل آید و حتی در مورد همان مرکز خاص که گفتیم از شیرخواره تا ششم دبستان را می پذیرد، گفتند: «بیاید مجوز بگیرد تا نخواهد بی مجوز کار کند»! حالا پشت سر هم مجوز می دهند؛ مثل بقالی!

اظهارات مدیران مراکز پیش دبستانی و مهدهای کودک برازجان، ما را بر آن داشت تا موضوع را از برخی مسوولین نیز جویا شویم.

به شهرستان ها تفویض اختیار کرده ام
غلامرضا طراوت ـ رییس اداره مدارس غیر دولتی آموزش و پرورش استان بوشهر در این باره به «فکرشهر» گفت: ما تفویض اختیار کرده ایم و مسوولیت ها به شهرستان ها واگذار شده است؛ البته ما باید نظارت کنیم، اگر مشکلاتی باشد هم که حتما بررسی می کنیم. 
وی ادامه داد: من در جریان مسایل دشتستان نیستم، ولی باز شدن هر مدرسه یا پیش دبستانی مراحلی دارد؛ مراحلش را که باید بررسی کنیم که آیا طی شده یا خیر که اگر مراحل صدور مجوز و باز شدن مدرسه طی نشده باشد، خلاف عمل کرده اند.
طراوت تاکید کرد: ما در وهله ی اول باید هوای مراکزی که دارند کار می کنند را داشته باشیم. اگر در مسیر درستی باشند، باید حمایتشان کنیم، نسبت به کسی که می خواهد مرکز جدیدی را راه بیندازد؛ برای مثال در بوشهر، چند مورد بود که خودم ورود کردم.
وی اضافه کرد: باید موسسه ی اولیه را اگر خوب کار می کند، حمایت کرد و بر اساس ظرفیت های محله، مجوز صادر کرد؛ ما این موضوع را به روسا هم تاکید کرده ایم که هر جا نیاز دارید مجوز دهید و نه هر جا که تقاضا کردند!
وی در پاسخ به این سوال که چرا در نشست مذکور در برازجان حضور نداشتید، نیز گفت: زمان برگزاری آن جلسه من در استان نبودم و از قبل هم هماهنگ شده بود که همکار ما در شهرستان دیگری باشد؛ اگر یک هفته قبل اطلاع داده بودند برای جلسه، حتما می رفتیم؛ اگر موضوعی در دشتستان باشد و جلسه ای باشد من می آیم.

به شخص مجوز داده ایم و نه به ارگان
در همین حال، اطلاعات متناقضی از سوی رییس آموزش و پرورش دشتستان و مسوول مدارس غیر دولتی این ارگان، در پاسخ به «فکرشهر»، پیرامون موارد رخ داده، مطرح شد؛ سید حسن لواسانی که به نظر می رسید در جریان بسیاری از مشکلات مطرح شده نیست، حتی از تبلیغ رایگان بودن آن مرکز خاص مورد اعتراض هم اطلاع نداشت و گفت: «پیش دبستانی و دبستان آن مرکز، سیر مجوز را طی کرده و مجوزش هم از استان آمده؛ البته ما مجوز را به فرد داده ایم و نه به ارگانی که وی را معرفی کرده بود».
وی تاکید کرد که «آن مرکز غیر دولتی است و به ما نگفته اند که رایگان است»!

شعبه دارند، پس مجوز هم دارند
با این وجود، مهدی ـ مسوول مدارس غیر انتفاعی دشتستان ـ نیز اظهارداشت که آن مرکز خاص، دنبال این است که مجوز بگیرد و فقط مشکل این است که دختر و پسر در ساختمان جدا باشند که با آن ها تماس گرفته ایم که این مشکل قانونی حل شود.
وی در پاسخ به این سوال «فکرشهر» که آن ها دقیقا کی مجوز گرفته اند نیز گفت: آن ها نامه آورده اند و در سرتاسر کشور هم 37 شعبه دارند و همگانی و قانونی است.
مهدی در پاسخ به این سوال که «با این حال باید مجوز شما را داشته باشند!» نیز گفت: شعبه دارند و قانونی اند.
وی در پاسخ به این سوال که چرا برای مرکز استان که جمعیت و کودک بیشتری هم دارد، درخواست نداده اند و برای آن جا برایش مجوز صادر نشده، نیز اظهارداشت: اول از طریق استان پیگیری کردند و بعد به ما مراجعه کردند و سازمان هم گفت با آن ها همکاری کنید و ما هم با آقای لواسانی نشستیم و کار را انجام دادیم. الآن فقط بحث تفکیک جنسیتی است که باید این کار را هم انجام دهند.

به گزارش فکرشهر، اماکن که به گفته ی خودش نمی تواند در همه جا حضور داشته باشد و نامه ها نیز ظاهرا به آن ها نرسیده، مراکز فاقد مجوز هم به محض اعتراض مراکز قانونی، مجوزدار می شوند تا «سر و صداها بخوابد»، واحد های نظارتی دیگر هم که از خود مجموعه های مربوطه هستند و مشخص نیست چه کسی باید به بررسی وقایعی که شرحش رفت، پرداخته و مسایل را بررسی و بازرسی کند! در همین حال و با وجودی که از زمان گفت و گو با مسوولان آموزش و پرورش دشتستان نیز بیش از یک هفته می گذرد و تا آغاز مدارس، تنها دو هفته ی دیگر باقیست، اما تفکیک مورد نظر این مسوولین در آن مرکز «خاص» انجام نشده و مهدها و پیش دبستانی های بی مجوز هنوز هم در حال تاسیس هستند؛ ضمن این که دلالی سر دانش آموزان هم هنوز ادامه دارد و گفته می شود از هم اکنون، قرارهای سال بعد هم گذاشته می شود؛ آن هم دلالی و بی نظمی و بی نظارتی درباره کسانی که قرار است آینده سازان این مملکت باشند، کسانی که قرار است تربیت شوند و شخصیت جوانی شان، در این سال ها شکل گیرد و البته آن چه که به نظر می رسد در دشتستان نادیده انگاشته شده نیز، دقیقا همین است.

پی نوشت 1: اسامی مدیران مراکز پیش دبستانی و مهدهای کودک به درخواست خود مدیران و برای جلوگیری از اقدامات بعدی برخی تهدیدکنندگان در گزارش حذف شده است.
پی نوشت 2: فایل صوتی و تصاویر مطالب منتشر شده در دفتر «فکرشهر» و فیلم کامل آن نشست در دست مسوولان مربوطه برای بررسی بیشتر موجود می باشد.

دیدگاه‌ها

ناشناس

ای وای بر ما و این روزگارمان

مربی

دقیقا همین طور است که نوشتید. من خودم مربی پیش دبستانی بودم، چون تعداد زیاد شده، تعدیل نیرو کردند و من بیکار شدم. البته رفتم چند جای دیگه برای کار بینم خدا چی می خواد. ولی این معامله ها را به چشم خودم دیدم. نمیشه هم اعتراض کرد یا چیزی گفت چون فورا اخراجت می کنن. من هم به همین دو قرون دست مزد و بیمه اش نیاز دارم. آموزش و پرورش و بهزیستی هم که کلا تعطیلن در این زمینه و نظارت ها هم که صفره

ن و ح

سلام  بازار تبلیغات پیش دبستانی ومهد کودک که خیلی گرم است از آموزش قرآن وزبان انگلیسی وریاضیات گرفته تا خیلی چیز های دیگر که حتی در صلاحیت دبستان نیست چه برسد به پیش دبستانی، اما همگان می دانند که این تبلیغات بازارگرمی بیشتر نیست.اما در خصوص ورشکستگی     مراکز ،مراکز خصوصی  رعایت سود وزیان وجذب مشتری با مدیر مرکز است که باید در بخش خصوصی به رقابت بپردازد وقدرت رقابت داشته باشد نه با آموزش وپرورش، همچنین توزیع  دانش آموز بین مراکز خصوصی وغیر انتفاعی، که نیاز به دلالی ندارد اختیار کامل با والدین است هر جا دوست داشته باشند فرزند خود را ثبت نام کنند.با رعایت صلاحدید وقدرت اقتصادی خود، حقیر قدرت اقتصادی ندارم در مدارس دولتی ثبت نام می کنم ،همسایه یا برادر حقیر موقعیت اقتصادی بهتر ی دارد در مدرسه غیر انتفاعی ثبت نام می کند. ممکن است بعضی از مدیران به اولیا پیشنهاد ثبت نام در فلان مدرسه را بدهد اولیا مختارند خوب قبول نکنند ومیدان به دلال جماعت ندهند. هر چند که بنده دلالی را قبول ندارم.اما پیش دبستانی هم اجباری نیست اولیا حتی می توانند از مراکز پیش دبستانی ضعیف استقبال نکنند. احتمال ورشکستی بعضی مراکز شاید ریشه درکیفیت ضعیف آنهاداشته باشد. اما یک قانونی قبلا" وجود داشت که در جایی که بخش خصوصی حاضر به حضور و سرمایه گذاری است ،مراکز دولتی تکلیفی ندارند وعرصه را بر مراکز خصوصی تنگ نکنند. مگر در مناطقی که دیگران حاضر نیستند وکمبود خدمت رسانی وجود دارد مثل روستاهای محروم یا حاشیه شهر که بخش خصوصی حاضر به سرمایه گذاری نیست.البته مراکز دولتی می توانند صرفا" برای پرسنل خود مرکز آموزشی دایر کنند. 

نش آموز

اگر ممکن است گزارشی از وضعیت نا بسامان ثبت نام در مدارس تهیه فرمایید . متاسفانه برخی از مدیران مدارس علی رغم  تاکید مدیر آموزش و پرورش مبنی بر ثبت نام دانش آموزان در محدوده جغرافیایی مدرسه به هیچ کدام از بخشنامه ها پایبند نبوده و هر دانش آموزی را که دوست داشته باشند ثبت نام می کنند . اگر ولی دانش آموز بعنوان خیر بگوید من برای مدرسه یک کولر خریداری می کنم یا اینکه مبلغ یک میلیون کمک مالی خواهم کرد حتما فرزندش ثبت نام خواهد شد ، از هر جای شهر که باشد . چرا دانش آموزی که از نظر مالی فقیر است یا کسی را ندارد که سفارشش را به مدیر مدرسه بکند باید در ضعیف ترین مدارس شهر ثبت نام شود ؟چرا مسئولین آموزش و پرورش نظارت کافی بر ثبت نام دانش آموزان ندارند ؟ اگر واقعا مدعی نظارت هستند نمایندهای را به مدارس اعزام نمایند تا در هر مدرسه دانش آموزانی که در آن محدوده نمی باشند را از لیست ثبت نامی ها بیرون بکشند و آنهایی را که واقعا در آن محدوده جغرافیایی هستند ثبت نام نمایند .

صفحه‌ها

دیدگاه خود را بنویسید