سر خط خبرها:
اختصاصی «فکرشهر»/ به مناسبت روز خبرنگار:

ظهور طالبانی که شهید صارمی را به شهادت رسانده اند، در لباسی دیگر

فکرشهر ـ همایون فقیه: هفدهم مرداد ماه به عنوان روز خبرنگار در تاریخ فرهنگی کشور ما ثبت شده است و همین نکته برای ارزشمند بودن رسالت خبرنگاری و فعالیت فرهنگی کافی است که شهید محمود صارمی، با تمام وجود می دانست که مسوولیت نمایندگی خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران در کابل و...

فکرشهر ـ همایون فقیه: هفدهم مرداد ماه به عنوان روز خبرنگار در تاریخ فرهنگی کشور ما ثبت شده است و همین نکته برای ارزشمند بودن رسالت خبرنگاری و فعالیت فرهنگی کافی است که شهید محمود صارمی، با تمام وجود می دانست که مسوولیت نمایندگی خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران در کابل و در آن زمانی که طالبان ظلم ها می کرد و افغانستان در جنگ داخلی می سوخت و احتمال زیاد داشت که ایشان و همکارانشان را به اسارت بگیرند یا به شهادت برسانند، چه مسوولیت خطیری است؛ اما بر حسب وظیفه و رسالت خود چنین مسوولیت سنگینی را پذیرفت تا به همه فعالان فرهنگی کشور و خبرنگاران و اهل قلم و رسانه ها بفهماند که قلم در دست گرفتن و خبرنگاری کردن ارزشش همچون جسم و جان آدمی است، چرا که وسیله تعیین مسیر افکار عمومی و مردم است که می تواند عامل سعادت و شقاوت یک ملت باشد.

 فعالیت خبری کردن و قلم در دست گرفتن و از درد مردم گفتن و منعکس کردن فعالیت های مسوولان چنان ارزشمند است که نگارنده اعتقاد دارد چنین فعالیت هایی همچون قضاوت و معلمی کردن، راه رفتن بر لبه تیغ دنیا و آخرت است، چرا که هر سه این موارد رابطه مستقیم با سرنوشت یک جامعه دارد. 

قلم باید درد مردم را به مسوولان برساند و گفته مدیران را به مردم؛ و در این بین تمام ذکر و حواسش به رعایت تقوای اللهی باشد که دچار حزب گرایی و جناح بازی نشود و اگر شد باید اخبار جعلی منعکس کند که باب طبع هم فکران سیاسی خود باشد و پا بر روی انسانیت و مظلومیت مردم خود بگذارد؛ هر چند که تمامی رسانه ها و قلم ها مطمئنا بر مدار یک خط مشی سیاسی ـ اجتماعی در حال حرکت هستند، اما باید حقایق را به مردم بگویند؛ حتی اگر بر خلاف منش سیاسی و اجتماعیشان باشد.

متاسفانه در این روزگاری که رسیدن به مسندهای قدرت و سیاست و ثروت باعث شده برخی پا بر روی انسانیت و مظلومیت و دردمندی قشر زیادی از جامعه بگذارند، برخی رسانه ها و خبرنگاری ها هم برای به قدرت رسیدن و خودنمایی تن به این ذلت های سیاسی و مادی می دهند و مطالب و اخبار و قلم هایی را منعکس می کنند که باب طبع مدیران بالادستی باشد؛ به عبارتی به نام آب و نان مردم، ولی به کام خود و مدیران همفکر خود؛ حال در این بین اگر رسانه ای با وجود اعتقاد کامل به احزاب سیاسی و حفظ خط مشی خود، رویکرد اعتدالی را در پیش بگیرد و دغدغه های مردم را با زبان رسا فریاد بزند و حتی انتقاد اساسی به مدیران و مسوولان هم فکر و هم جناح سیاسی خود کند، متاسفانه با انبوهی از انتقادات رانت خواران خبری و مادی پرستان پشت میز نشین و همکاران رسانه ای رانتی خویش مواجه می شود و اینجاست که باید با جان و دل خویش و تمام قوا با وجود هزاران مشکل در راه این رسالت الهی خویش پایدار بماند؛ همچون شهید صارمی.

طالبانی که شهید صارمی را به شهادت رسانده اند، الان نیز در لباسی دیگر در حال زمین زدن رسانه های اعتدالی و قلم ها و خبرنگارانی هستند که رعایت تقوا می کنند و دغدغه های مردم را منعکس می کنند؛ ولی کور خوانده اند؛ چرا که عزت همه در دست خداوند منان است.
امثال نگارنده که  جوانی خویش را در قلم زدن برای بیان دردمندی جامعه و خبر و فعالیت رسانه ای در حال طی کردن است، بدون هیچ چشم داشت اقتصادی به خاطر همان رسالتی که شریعت بر عهده اش گذاشته است، باید در قبر و قیامت پاسخگوی خداوند منان و مردم جامعه اش باشد. سلاح یک خبرنگار و فعال رسانه ای، ایمان و قلمش است، برای بیان مشکلات اجتماعی و آگاه کردن مردم از کارهای انجام شده، برای بهبود وضعیت زندگیشان؛ و وظیفه مهم تر، فریاد مظلومیت مردمشان است؛ ایمان، بدون قلم و قلم بدون ایمان، چندان جایگاهی در شریعت اسلامی ندارد؛ علاوه بر ایمان کافی و رسایی قلم، یک خبرنگار و فعال رسانه ای همان طور که مقام معظم رهبری فرمودند باید امین، صادق و باانگیزه باشد. برای این پنج مورد ویژگی یک فعال رسانه ای می توان مثال های متعددی بیان کرد ولی دو مورد را می توان مهم تر تلقی کرد: 

وقتی جامعه نیازمند دریافت موضوعی است، خبرنگار نقش واسطه ای را دارد و مسایل را به سمع و نظر مردمش می رساند، وقتی که خبرنگاری و اهل قلمی ایمان و تقوای کافی داشته باشد، نگاهش دینی می شود و از همین رو اخبار و موضوعاتی را به جامعه منتقل می کند که صحیح است و اصالت خبری را رعایت می نماید و این ویژگی باعث می شود که اندیشه و قلم خودش را در دستان سیاست بازان جناحی مختلف قرار ندهد و صادق رفتار کند و خداوند منان را شاهد بر قلم و گزارش خود می بیند و خودش را در برابر مردمش مسوول می داند.
مصلحت های جامعه و نظامی که اهل قلم در آن زندگی می کند، بسیار مهم است که، چه چیزی را به جامعه منتقل کنیم و چه چیزی را نکنیم چرا که ممکن است منعکس کردن برخی خبرها و قلم زدن در برخی موضوعات، گاهی اوقات بیشتر از آنکه سبب آگاهی مردم و بیان مظلومیت طبقه ضعیف جامعه باشد، باعث ایجاد ناهنجاری ها و حتی قرار گرفتن در کنار رسانه های مخالف نظام باشد. در این وضعیتی که برخی رسانه ها و قلم ها به قدرت و ثروت و سیاست فروخته شده است و نقش طالبانی، که شهید صارمی را به شهادت رساندند، بازی می کنند، عاشق به به و چه چه های فلان مدیر هستند و به نام مردم، ولی به کام برخی در حال جریان و فعالیت هستند، باید قدران رسانه ها، قلم ها و خبرگزاری هایی باشیم که با رعایت تقوای الهی و با داشتن ایمان و قلمی رسا در حال دفاع از مردم و بیان خواسته های به حق آنان هستند.
 

دیدگاه‌ها

جیم

درود برشما

شهروند ناراضی از رسانه های محلی

من به عنوان یک شهروند ناراضی، تا زمانی که نشریه های و سایت های بومی محلی مردم محور نشده و به جای مسؤل گرا بودن و پرداختن به بالا دستی ها و نمایش آنها و سرگرم بودن به جشن ها و همایش ها ی سالنی که بشتر صفحات رنگی آن ها را پر میکند، به محله ها توجه نکرده و مشکلات اساسی و واقعی مردم عادی و نارسائی های درون شهر که جلو چشم شهروندان به آنها دهن کجی میکند و این رسانه ها چشم بر آن ها فرو میبندند را ، نپردازند ، به آنها خسته نباشید و تبریک نخواهم گفت

صفحه‌ها

دیدگاه خود را بنویسید