سر خط خبرها:

حمایت چهره ی جهانی موسیقی ایران از موسیقی نواحی و بوشهر

فکرشهر ـ ندا رادمهر: در شرایطی از موسیقی نواحی حرف میزنیم که برخی از پژوهشگران اشاره به کمرنگ شدن ان در بین نسل جوان دارند و خطر از بین رفتنش را خبر می دهند!

فکرشهر ـ ندا رادمهر: در شرایطی از موسیقی نواحی حرف میزنیم که برخی از پژوهشگران اشاره به کمرنگ شدن ان در بین نسل جوان دارند و خطر از بین رفتنش را خبر می دهند!

به گزارش فکرشهر، در شرایطی هستیم که برخی از خوانندگان، اهنگسازان و نوازندگان پرداختن به موسیقی نواحی را در کارنامه کاری خود کسر شأن می دانند!! حتی دیده شده برخی از موزیسین هایی که از حضور در کنسرت های نواحی سرباز می زنند و حضور در فلان کنسرت پاپ بی کیفیت با حضور سلبریتی ها را ترجیح می دهند و این متاسفانه یعنی بیش از پیش احساس می شود که معرف ناظر بر موسیقی نواحی از بین رفته است.

شناختی که باعث می شود این موسیقی سینه به سینه  و نسل به نسل انتقال داده شود... و اینجاست که بیشتر از هر زمانی برای زنده نگه داشتن موسیقی ریشه هامان به حمایت بزرگان واقعیِ موسیقی از موسیقی فولکلور نیاز داریم. و بسی جای مباهات است برایمان که در یان شرایط شاهد حضور و حمایت استاد حسین علیزاده در اردیبهشت95 در کنسرت لیان بودیم و حالا 11دی ماه 96 شاهد حضور استاد بزرگ و چهره ی جهانی موسیقی اصیل ایرانی استاد کیهان کلهر در اجرای گروه بوشهری لیان در تالار وحدت، حضوری که نشان از حمایت ایشان از موسیقی بومی ست و حرف ها برای نسل جوان و موزیسین دارد.

در وصف استاد کلهر همین بس که استاد حسین علیزاده ایشان را با عنوان "جهانی ترین مرد موسیقی ایران" نام برده اند. ایشان با اکثر بزرگان هنر شرق و غرببرنامه اجرا کرده است و در کارنامه درخشانش می توان از جوایز بین المللی گِرمی تا نام بسیاری از بزرگان را یافت؛ از اساتیدی چون محمدرضا شجریان و حسین علیزاده تا یویوما و بسیاری دیگر از هنرماندان نامدار ایرانی و غیرایرانی..

در حاشیه این کنسرت جنوبی گفتگویی با استاد کیهان کلهر داشتم که در ادامه بخشی از آن را خواهید خواند؛

مهمان ویژه کنسرت لیان در حاشیه ی این اجرایِ جنوبی و بومی به پتانسیل بالای موسیقی نواحی در هر گوشه ی ایران اشاره داشتند و گفتند: در موسیقی فولکلور ما در هر گوشه ی این سرزمین توانی و انرژی بسیار بالایی نهفته است که بسیار هم عجیب و قدرتمند ظاهر می شود.

کیهان کلهر که خود خالق یکی از شاهکارهای موسیقی نواحی است؛ آلبوم (شب، سکوت، کویر) در مورد نقش تاثیر گذار محسن شریفیان-سرپرست گروه لیان- نوازنده و محقق در موسیقی جنوب اشاره داشتند: «محسن شریفیان کار بزرگی در یان منطقه کرده است. مدت ها بود یک شخصی که مرکزیت بدهد به بقیه علاقه مندان، هنرمندان، شاگردان و اینکه دانش و هنری که از قدیمی ها یاد گرفته  است انتقال بدهد به نسل بعد و در واقع یک پلی باشد بین معلومات قدیمی ها و معلومات نسل آینده ایشان این کار را انجام داده اند و واقعا من خیلی خوشحالم.واقعا بوشهر همچین فردی لازم داشت. اصلا جنوب یک همچین فردی لازم داشت. چون ایشان معلوماتشان فقط مختض به موسیقی بوشهر نیست . واقعا به ایشان تبریک می گویم و  از اینکه در مملکت مان چنین موزیسین های خوبیس داریم که اینقدر دلسوز منطقه ای است که در آن متولد شده است خیلی خیلی لذت می برم.»

نباید فراموش کرد کهه پیکره ی موسیقی ملی ما از موسیقی نواحی کشورمان ساخته شده است چرا که تمام ردیف موسیقی ایرانی از موسیقی نواحی گرفته شده است.

حضور و حمایت بزرگان واقعی موسیقی همچون استاد کلهر و علیزاده و.. برای همچون مایی که دغدغه ی حفظ و بقای موسیقی نواحی داریم آن هم در شرایطی که شاهدیم هیچکس حاضر نیست از جشنواره های موسیقی نواحی و هنرمندان بومی مغفول مانده اش حمایت کند و می بینیم که چه بی کیفیت جشنواره ها هر ساله برگزار می شوند؛ نور امیدی است در تاریکی  نا آگاهی برخی که بی خبر از اهمیت، قدرت و تاثیر موسیقی بومی هر سرزمین هستند بر ارتقاع ذائقه شنیداری مخاطبین.

دیدگاه‌ها

روز دی، ماه دی و گاهنامه ایرانیان باستان

روز دی، ماه دی و گاهنامه ایرانیان باستان کلمه دی در اصل واژه ای اوستائی و بمعنی آفریننده (صفت اهورامزدا) و نام دهمین ماه خورشیدی باستان نا م روزهای هشتم پانزدهم و بیست و سوم هر ماه در گاهنامه ایران باستان است. در گویش محلی ما، معادل کلمه فارسی مادر و در زبان انگلیسی به معنی روز میباشد ایرانیان باستان سال را به دوازده ماه وهر ماه را به سی روز تقسیم کرده بودند و هر روز از ماه نام مخصوص به خود داشت؛ مثلا روز اول هر ماه هرمزد(هرمز) نام داشت سر ماه نو هرمز فرودین برآسوده از رنج تن، دل زکین بفرمود تا گوهر افشاندند مر آن روز را روز نو خواندند روزهای سیزدهم و شانزدهم هر ماه بترتیب تیر(تیر روز) و مهر( مهر روز) نامیده میشدند هر گاه نام ماه و روز یکی میشد، یعنی روز و ماه همنام میشدند، ایرانیان آن روز را جشن میگرفتند مثل جشن تیرگان در تیر روز از تیرماه و یا جشن مهرگان در روز مهر (مهر روز) از مهر ماه برای اینکه روزهائی که دی نام داشتند با هم اشتباه نشوند و از هم متمایز گردند، نام ان روز را به روز بعد پیوند میزدند از ای با این قرار، روز هشتم را دی به آذر، روز پانزدهم را دی به مهر و، روز بیست و سوم را دی بدین گویند 1. هرمزد 2.بهمن 3. اردیباسهشت 4.شهریور 5.اسپندارمزد 6.خورداد 7.امرداد 8.دی(به آذر) 9.آذر 10.آبان 11.خیر 12.ماه13.تیر 14.گئوس 15.دی(به مهر) 16.مهر 17.سروش 18.رشن 19.فرودین 2.ورهرام 21.رام 22.باد 23.دی(به دین) 24.دین 25.ارد 26.اشتاد 27.آسمان 28.زامیاد 29.مانتره سپند 30.انارم(انیران)

صفحه‌ها

دیدگاه خود را بنویسید